October 2, 2022

உலகமே பண வீக்கத்தில் தவிக்க, இந்தியா சமாளித்தது எப்படி? – உலக நாடுகள் ஆச்சர்யம்!

மெரிக்காவில் 40 ஆண்டுகளாக இல்லாத பண வீக்கம் இன்று தலை விரித்து ஆடுகிறது. ஐரோப்பியா தடுமாறுகிறது, உலகத்தை ஆண்ட இங்கிலாந்தை இன்று பணவீக்கம் ஆள்கிறது. ஆனால் இந்தியா மட்டும் எப்படி அதை மாறுபட்ட வழியில் சமாளித்தது? உலக நாடுகள் என்ன செய்தது? வளர்ந்த நாடுகளிடம் இருந்த பணத்தின் மூலம் அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை மக்களுக்கு பணமாக 💰 ஆக கொடுத்தது. அதன் அளவு முன்னெப்போதும் இல்லாதது.

1) அமெரிக்கா $1.9 Trillion, அதாவது 27% GDP பணத்தை மக்களுக்கு கொடுத்தது
2) யூரோ 23% GDP
3) இங்கிலாந்து 21% GDP
4) ஜப்பான் 53% GDP

இப்படி நாடுகள் ஒவ்வொன்றும் பணத்தை வாரி இறைக்க, இந்தியா பணமாக கொடுக்காமல் அத்தியாவசிய தேவைகளையும், பொருட்களையும், தடுப்பூசி, மருந்துகளை இலவசமாக மக்களுக்கு நேரடியாக கொடுத்தது. இது என்ன பெரிய விஷயம், அதில் என்ன வித்தியாசம்? ஒரு கிராமத்தை உதாரணமாக வைத்து பார்ப்போம்.

சிறுக்கிணர் கிராமத்தில் 100 வீடுகள் மட்டுமே உள்ளது. அங்கே கொரனா வந்ததா.ல் தானிய, காய்கறி உற்பத்தி குறைந்தது. அதனால் அந்த பஞ்சாயத்து தலைவர் ஒவ்வொருவருக்கும் ₹10,000 கொடுத்தார். ஆனால் எவ்வளவு பணம் இருந்தாலும் அவர்கள் வாங்க 50 மூட்டை அரிசிகள் மட்டுமே இருந்தது. அது கொரானாவிற்கு முன்பு மூட்டை ₹1000 என்று விற்றது. எல்லோரிடம் அதிக பணம் வந்ததால் அதே அரிசி மூட்டையை வாங்க போட்டிகள் அதிகமாகியது. அதன் விளைவாக அவர்களிடம் பஞ்சாயத்து கொடுத்த உபரி காசை அதிகம் கொடுத்து வாங்க, அந்த அரிசி மூட்டையின் விலை ₹1100 ஆக உயர்ந்தது. இருந்தும் பற்றாகுறை என்பது தீரவில்லை ₹1200 ஆக உயர்ந்தது. ஆனால் தட்டுப்பாடுகள் நீங்கவில்லை. ஏனெனில் எத்தனை ரூபாய் கூடுதலாக கொடுத்தாலும் வாங்க அதே அளவு பொருட்கள தான் உள்ளது. அதாவரது ₹1000 அரிசி மூட்டையை, ₹1200 கொடுத்து வாங்குகிறார்கள் என்றால், பணத்தின் மதிப்பு 20% வீழ்ந்துள்ளது என்பதால், பணவீக்கம் 20% ஆக கணக்கிடப்படுகிறது. இதைத்தான் மேலை நாடுகள் செய்து பண வீக்கத்தை எதிர்கொண்டது.

ஆனால் இந்தியா பணம் கொடுக்காமல், அவர்களில் ஏழைகளாக உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் அரிசியை வெளியே வாங்கி ரேஷன் கடைகள் மூலம் தந்தது. அதனால் அவர்கள் உணவு மற்றும் அத்தியாவசிய தேவை தீர்ந்தது, மேலும் பண புழக்கம் அதிகரிக்காததால், விலைவாசிகள் பெரிதாக உயரவில்லை. இன்று ஆகச்சிறந்த மேலை நாட்டு பொருளாதார வல்லுனர்கள், இந்தியா செய்ததுதான் சரி, நாமும் அதை செய்ய வேண்டும் என்று அரசுக்கு ஆலோசனை சொல்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களால் செய்ய முடியாது? ஏன்?

இந்திய அரசு நெல், கோதுமை போன்ற அத்தியாவசிய உணவு பொருட்களை வாங்கி தானிய கிடங்கில் சேமிக்கும். பஞ்சம், வெள்ளம் போன்ற பேரிடர் காலங்களில் அதை மக்களுக்கு கொடுக்கும். அதை கொடுக்க ரேஷன் கடைகள் உண்டு. ஆனால் அமெரிக்காவில், ஐரோப்பாவில் அது போன்ற சிஸ்டம் எல்லாம் அங்கு இல்லை. எனவே அதை செய்ய முடியாததால் பணமாக மட்டுமே கொடுக்க முடிகிறது. ஆனால் ஒரு கொடுமை என்னவென்றால், இந்தியா இது போன்ற பொருட்களை சேமிக்க கூடாது என்று நெருக்கடி கொடுத்து வந்த நாடுகள், அதன் முக்கிய துவத்தை கொரானாவிற்கு பின்னால் உணர தொடங்கியுள்ளது.

சரி, மேலை நாடுகள் இந்த அளவுக்கு அதிகமான பணத்தை எப்படி கட்டுப்படுத்துகிறது? வங்கிகளில் 100 கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்தால், அதில் 5% பணத்தை வங்கி மத்திய அரசின் வங்கியான RBI இல் கொடுத்துவைக்க வேண்டும். இதை Cash Reserve Ratio (CRR) என்று சொல்வார்கள். மீதி உள்ள 95 கோடி ரூபாய் மட்டுமே வங்கி வாடிக்கையாளருக்கு வட்டிக்கு கொடுத்து சம்பாதிக்கும். இது போன்ற பண புழக்கம் அதிகமான காலத்தில், இந்த CRR அளவை அதிகரிப்பார்கள். அதை ஒரேடியாக அதிகரிக்காமல் 0.5% என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரித்து 10% கொண்டு வருகிறார்கள் என்றால், அந்த வங்கி 10 கோடி ரூபாயை RBI இடம் கொடுக்க வேண்டும்..அப்படி கொடுக்கும்போது. 95 கோடி பண புழக்கம் மக்களிடம் இருந்தது, 90 கோடியாக குறையும். அதன் மூலம்.மக்களிடம் பண புழக்கம்.குறைவதால் அரிசி மூட்டை விலை குறையும். அதாவது, இதைத்தான் தும்பை விட்டுட்டு வாலை பிடிப்பது என்று கிராமத்தில் சொல்வார்கள். அதுதான் மேலை நாட்டு மூத்த படித்த டக்ளஸ்களின் வேலை..

மரு. தெய்வசிகாமணி