September 17, 2021

ரிசர்வ் வங்கியின் போக்கையே புரிஞ்சிக்க முடியலையே!

மந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் நிதிக் கொள்கையில் சாதாரண மக்களின் நலன் கருதி அறிவிக்கப்பட்டுள்ள நடவடிக்கைகள் அந்த மக்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாத வகையில் உள்ளன. ஆனால், அதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு அவர்களுக்கு எல்லாவிதமான உரிமைகளும் உள்ளன. தனக்கு எந்தவிதமான மருந்து கொடுக்கப்படுகிறது என்பதை நோயாளி அறிந்திருக்க வேண்டும். பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது, வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பது ஆகியவைதான் இலக்குகள் என நடப்பாண்டின் 2ஆவது காலாண்டுக்கான ரிசர்வ் வங்கியின் நிதிக் கொள்கையின் சமீபத்திய ஆய்வில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கென ரிசர்வ் வங்கி அண்மையில் அறிவித்துள்ள நடவடிக்கைகள் குறித்து புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால், இந்த நடவடிக்கைகளின் திறன் குறித்து எடைபோடுவது கடினமாகிவிடும்.
nov 22 - edit RBI-
பொதுவாக இந்த இலக்குகள் நல்லவை என்றே சாதாரண மக்களின் மனதில் தோன்றுகிறது. “வளர்ச்சி’ காரணமாக அதிகரிக்கும் ஊதியத்தாலும், வேலைவாய்ப்புகளாலும் தங்கள் பொருளாதார நிலை உயரும் என்றே எண்ணுகின்றனர். பணவீக்கம் குறைந்தால் தாங்கள் வாங்கும் பொருள்கள் குறைந்த விலையில் கிடைக்கும் என்றும், வெங்காயத்தின் விலையைக் கேட்டாலே கண்களில் நீர் வரும் நிலை மாறும் என்றும் கருதுகின்றனர். ஆனால், நடைமுறையில் வளர்ச்சியின் பலன்கள் அவர்களைச் சென்றடைவதில்லை. பணவீக்கம் குறைவதால் அவர்கள் வாங்கும் பொருள்களின் விலை குறைவதில்லை.

இந்த இலக்குகளை இந்திய ரிசர்வ் வங்கி எப்படி அடையப் போகிறது? இதற்கெனவே, தனது படைக்கலனில் சில ஆயுதங்கள் இருப்பதாக ரிசர்வ் வங்கி நம்புகிறது. குறிப்பாக, இரண்டாவது காலாண்டு அறிக்கையில் தனது ஆயுதங்களாக ரிசர்வ் வங்கி குறிப்பிட்டுள்ளவை: குறுகிய கால அவசரக் கடன் விகிதம் (எம்எஸ்எஃப் – கால் சதவீதம் குறைத்து 9 சதவீதத்தில் இருந்து 8.75 சதவீதம்); ரெப்போ ரேட் (கால் சதவீதம் அதிகரித்து 7.5 சதவீதத்தில் இருந்து 7.75 சதவீதம்); ரிவர்ஸ் ரெப்போ ரேட் (6.75 சதவீதத்துக்கு சரிசெய்யப்பட்டு நிலைநிறுத்தப்பட்டது); 7 மற்றும் 14 நாள் தவணையில் வங்கிகளுக்கு வழங்கப்படும் கடன் (வங்கியின் ஒட்டுமொத்த நிதியில் 0.25 சதவீத அளவு வழங்கப்பட்ட கடன் இனி 0.50 சதவீதம் வழங்கப்படும்).

மேற் குறிப்பிட்டவற்றின் பொருள் என்ன? எம்எஸ்எஃப் திட்டத்தின்கீழ், ரிசர்வ் வங்கியிடம் இருந்து வங்கிகள் ஒரே ஒரு நாள் கடன் பெறமுடியும். கடன் பெறுவது வெள்ளிக்கிழமையாக இருந்தால், அடுத்த 2 நாள்கள் விடுமுறை என்பதால் அது 3 நாள்களாக ஆகும். ரெப்போ ரேட் என்பது எந்த வட்டி விகிதத்தில் வர்த்தக வங்கிகளுக்கு ரிசர்வ் வங்கி கடன் அளிப்பது என்பதாகும். ரிவர்ஸ் ரெப்போ ரேட் என்பது எந்த வட்டி விகிதத்தில் வங்கிகளிடம் இருந்து ரிசர்வ் வங்கி பணம் பெறுவது என்பதாகும். “டேர்ம் ரெப்போ’ என்பது 7 மற்றும் 14 நாள் என்று வரையறுக்கப்பட்ட குறுகிய கால கடனாகும்.

அவசர கால கடன் (எம்எஸ்எஃப்) பெறுவது, 7 மற்றும் 14 நாள் கால அவகாசத்துக்கு கடன் பெறுவதற்கான நிதி ஆதாரத்தை மேம்படுத்துவது ஆகியவற்றைத் தவிர, ரிசர்வ் வங்கியிடம் இருந்து வங்கிகள் கடன் பெற்றால் அதிக வட்டி கொடுக்க வேண்டிய நிலையையே ரிசர்வ் வங்கியின் மேற்குறிப்பிட்ட “நகாசு’ நடவடிக்கைகள் உருவாக்கியுள்ளன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். குறுகிய காலத்துக்கு நிதி மேலாண்மையைத் திட்டமிடுவதற்கு வங்கிகளுக்கு ரிசர்வ் வங்கி செய்யும் வழக்கமான உதவிதான் இதுபோன்ற நடவடிக்கைகள்.

எனவே, கடன் அளிப்பதற்கு ஏதுவாக வங்கிகளுக்கு அதிக நிதியை ரிசர்வ் வங்கியின் நடவடிக்கைகள் அளிக்கும் என்பது திசைதிருப்புதலாகும். ஆனால், வங்கிகளுக்கு நிதி ஆதாரம் போதிய அளவில் உள்ளது. ரிசர்வ் வங்கியின் சமீபத்திய நடவடிக்கைகளால் வங்கிகளின் நிதி ஆதாரம் அதிகரிக்க வாய்ப்பில்லை. நாடு முழுவதும் 1 லட்சத்து 6,389 கிளைகள், அலுவலகங்களுடன் செயல்பட்டுவரும் பட்டியலிடப்பட்ட வர்த்தக வங்கிகளில் 2013 ஜூன் நிலவரப்படி ரூ.70 லட்சத்து 60,182 கோடி வைப்புத் தொகை உள்ளது.

இப்போது வங்கிகள் ரூ.54 லட்சத்து 2,849 கோடி கடன் அளித்துள்ளன. கூடுதல் நிதி இல்லாமலே அதிகக் கடன் வழங்குவதற்கான திறன் இந்த வங்கிகளுக்கு உள்ளது. அதிகக் கடன் வழங்காதது நிதி ஆதாரம் இல்லாததால் அல்ல. அப்படி நிதிப் பற்றாக்குறை இருந்திருந்தால், கண்டிப்பாக முதலீடு செய்ய வேண்டிய அளவைவிட மிக அதிக அளவில் அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பங்கு மற்றும் கடன் பத்திரங்களில் இவ்வங்கிகள் முதலீடு செய்திருக்க வாய்ப்பில்லை. வங்கியின் மொத்த வைப்புத் தொகையில் 23 சதவீதத்தை இதுபோன்று முதலீடு செய்தால் போதுமானது. ஆனால், கடந்த 7 ஆண்டுகளாக வங்கிகளின் இந்த முதலீடு, வைப்புத் தொகையில் 30 சதவீத அளவில் உள்ளது.ரிசர்வ் வங்கியின் ஆய்வறிக்கையின்படி, கட்டாயமாக முதலீடு செய்யவேண்டிய அளவைவிட வங்கிகள் சுமார் ரூ.3.27 லட்சம் கோடி அளவுக்கு அதிகமாக முதலீடு செய்துள்ளன.

வங்கிக் கடன்களில் பெருமளவை பெரிய விவசாயிகளும், பெரிய தொழில் நிறுவனங்களுமே பெறுகின்றன. பெரும்பாலான கடன் தொகை கிராமங்களையும் சிறு நகரங்களையும்விட, நகரங்களிலும் பெருநகரங்களிலுமே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கிராமப்புறங்களில் இருந்து வைப்புத் தொகை வரவு மிகக் குறைவாக இருப்பதால், கிராமப்புறங்களில் கடன் தொகை பயன்படுத்தப்படுவது குறைவாக இருப்பது போலத் தோன்றும். ஆனால், அது தவறு. தாங்கள் வைக்கும் வைப்புத் தொகையில் 68.18 சதவீதத்தை மட்டுமே கிராமப்புறத்தினர் கடனாகப் பெறுகின்றனர். இது மொத்த கடன்-வைப்புத் தொகை விகிதமான 76.5 சதவீதத்தைவிடக் குறைவானதாகும்.

இந்த விகிதம் சிறு நகரங்களில் வெறும் 55.67 சதவீதமாக உள்ளது. அதேசமயம், நகரங்கள், பெருநகரங்களில் முறையே இது 81.41 சதவீதம் மற்றும் 90.57 சதவீதமாக உள்ளது. கிராமப்புறம், சிறுநகரங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, நகரங்கள், பெருநகரங்களில் உள்ளவர்கள் தங்கள் வைப்புத் தொகையில் பெருமளவை கடனாகப் பெறுகிறார்கள் என்பதுதான் இதன் பொருள்.

ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சியில் ஏழைகள்தான் பயனடைபவர்களாக இருக்க வேண்டும். ரிசர்வ் வங்கியின் கடன் கொள்கைகளால் இதுவும் நடைபெறவில்லை. யாருக்குத் தேவையோ, அவர்களுக்கும் கடன் கிடைப்பதில்லை. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் உதவவில்லை.

ரிசர்வ் வங்கியின் நடவடிக்கைகளால் பணவீக்கத்தையும் குறைக்க முடியவில்லை. பணவீக்கமும், அது தொடர்பான விஷயங்களும் அனைவராலும் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியாதவை. பணவீக்கம் என்பது விலைவாசி நிலவரத்தை, குறிப்பாக சாதாரண மக்கள் கொள்முதல் செய்யும் பொருள்களின் விலைவாசியைப் பிரதிபலிப்பதாக அமைவதில்லை. கண்கட்டுவித்தை போன்ற இந்த பணவீக்கம் குறித்து விரிவாக இன்னொரு கட்டுரையே எழுதலாம்.

ஆனால், ஒரு விஷயம் உறுதியானது. ரிசர்வ் வங்கியின் கடன் கொள்கை வெங்காயத்தின் விலையைக் குறைக்க உதவாது. காரணம், இந்தக் கொள்கைகள் ஏழைகளை மனதில் வைத்து வகுக்கப்படுவதில்லை. நிதிக் கொள்கையை வகுப்பவர்களுக்கு இது “சிறிய விஷய’மாகத் தெரிவதால் இதற்கு தீர்வு கிடைப்பதில்லை. ஆனால், ஏழைகளின் வாழ்வாதாரத்துக்கு இது மிக முக்கியமானது. இந்திய ரிசர்வ் வங்கி உள்பட அரசின் கொள்கை அடிப்படையே ஒட்டு மொத்தமாக மாறினால் மட்டுமே உண்மையான பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு ஏற்படும். அதை மத்திய அரசு செய்யுமா என்பதே இப்போது நம் முன் உள்ள கேள்வி.

பி.எஸ்.எம். ராவ்