September 25, 2021

பெண்குழந்தைகளின் கல்வி கட்டாயமாக்கப் படவேண்டும்: யுனெஸ்கோ வலியுறுத்தல்!

உலகலாவியக் கல்வி குறித்து யுனெஸ்கோ நிறுவனம் சார்பில் நடத்தப்பட்ட கூட்டத்தில் உலக அளவில் குழந்தைகளுக்கான கல்வி கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது.குறிப்பாக பெண்குழந்தைகளின் கல்வி புறக்கணிக்கப்பட்டால் அது தலைமுறை பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.எனவே பெண்குழந்தைகளின் கல்வி மிக அவசியமான ஒன்று என முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் கடந்த 2011ம் ஆண்டில் உலக அளவில் 3 கோடியே 10 லட்சம் பெண்குழந்தைகளின் கல்வி மறுக்கப்பட்டுள்ளது. உலக அளவில் 77 கோடியே 40 லட்சம் பேர் எழுத்தறிவற்றவர்களாக இருக்கின்றனர். இதில் 3ல் 2 பகுதியினர் பெண்கள்.இந்நிலையை மாற்றவேண்டும் மனித அறிவும் திறமையும் முழுமையாக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று யுனெஸ்கோ நிறுவன இயக்குனர் தெரிவித்தார்.
women world
அடுப்பு ஊதும் பெண்களுக்கு படிப்பு எதற்கு? என்று கூறியே பெண்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வரும் உரிமை மறுக்கப் பட்டது ஒரு காலம். பின்னர், பல்வேறு சமுதாய புரட்சியாளர்களின் முயற்சியால், பெண்களுக்கு கட்டாயக் கல்வி ஆரம்பிக்கப்பட்டது. “ஒரு ஆண் மகன் கல்வி கற்றால், அது அவனுக்கு மட்டுமே நன்மை பயக்கும். ஆனால் குடும்பத்திலுள்ள ஒரு பெண் கல்வி கற்றால், முழு குடும்பமும் நன்மை அடையும்” என்பது நமது தேசப்பிதா காந்தியடிகளின் வாக்கு. சுதந்திரம் பெற்ற பின், நமது அரசாங்கம் எடுத்துக் கொண்ட, பெரும் முயற்சி காரணமாக, பெண் கல்வித் திட்டம் முன்னேற்றம் அடைந்தது. அது முழுமை பெற்றதா என்றால், இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

அண்மையில் வெளியிடப்பட்டுள்ள மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்தியாவின் எழுத்தறிவு விகிதம் 74% தான். அதில் ஆண் – 82%, பெண் – 65%.. (தமிழ்நாட்டில் 80% அதில் ஆண் – 87%, பெண் – 74%) கேரளா தான் இதில் முதல் மாநிலமாகவும் (94% அதில் ஆண் – 96% , பெண் – 92%) பிஹார் பின் தங்கிய மாநிலமாக (64% அதில் ஆண் – 73% , பெண் – 53%) திகழ்கிறது.

பெண்கள் கல்வி கற்பதற்கு உரிமை இருந்தாலும், பெண் கல்வி எழுத்தறிவு விகிதம் முழுமை பெறாததற்குக் காரணத்தைச் சொல்வதற்கு வெட்கமாக இருக்கிறது. உச்ச நீதிமன்றம் இதை தேசிய அவமானமாக கருதுகிறது. என்ன தெரியுமா? நமது நாட்டிலுள்ள கிராமங்களிலும் பள்ளிக்கூடங்களிலும் அடிப்படை வசதியான கழிவறைகள் இல்லாத கொடுமைதான் அது.
ஏறத்தாழ, இரண்டு இந்தியர்களில் ஒருவருக்கு திறந்த வெளி புல்கலைக் கழகம் தான். இந்தியாவிலுள்ள சுமார் 6 லட்சம் கிராமங்களில், வெறும் 25,000 கிராமங்களைத் தவிர, மற்ற அனைவருக்கும் திறந்த வெளிதான். இதில் பெரும்பாலான கிராமங்களில், குடிக்க தண்ணீர் கிடைப்பதே அரிதாக இருக்கும் போது, மற்றவைகளைப் பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம்.
கிராமங்கள் தான் இப்படி என்றால், கிராமங்களில் உள்ள பள்ளிக்கூடங்களின் நிலை இதை விடக் கேவலமாக இருக்கிறது. அடிப்படை வசதி கூட இல்லையென்றால், பள்ளிக்கூடங்களுக்கு, வயதுக்கு வந்த மாணவிகள் எப்படி வருவார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியும்?

இருந்தும், அரசாங்கத்தின் திவிர பிரசாரம், நிதி உதவியின் மூலம், பள்ளிக்கூடங்கள், அடிப்படை வசதிகளை உருவாக்கினாலும், சரியான பராமரிப்பு இல்லாமல், நாளடைவில் உபயோகமற்று போய் விடுகிறது. இதனால், பெற்றோர்கள் தங்கள் பெண்பிள்ளைகளான மாணவிகளை, பள்ளிக்கூடங்களுக்கு அனுப்பதற்கே விரும்புவதில்லை. இது கிராமப்புறங்களில் மட்டுமல்ல, நகர்ப்புறங்களின் உள்ள பள்ளிக்கூடங்களிலுக்கும் இதே நிலைமைதான் என்று சமீபத்தில் CBSE பள்ளிக்கூடங்களைப் பற்றிய ஒரு ஆய்வு, நமக்குத் தெள்ளத் தெளிவாக விளக்குகிறது.ஆய்வில் எடுத்துக் கொண்ட 304 பள்ளிக்கூடங்களில், 265 பள்ளிகளிலுள்ள அடிப்படை வசதிகள், தரம் தாழ்ந்து படு கேவலமாக உள்ளது என்றும், 35 பள்ளிகளில் சுமார் என்றும், வெறும் 4 பள்ளிகளில் மட்டுமே, அடிப்படை வசதிகள் தரமாக உள்ளதாம்.இந்நிலையில்தான் உலக அளவில் குழந்தைகளுக்கான கல்வி கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

தகவல்:கட்டுரை.காம்
.