September 29, 2021

எழுத்து என்பது கோடுகளோ, வடிவமோ இல்லை. அவனது ஆத்மா!

இந்தியாவில் மூன்று வயதில் மழலையர் பள்ளிகளில் சேர்க்கப்படும் குழந்தைகளின் முதல் பிரச்னை மொழி. இரண்டாவது பிரச்னை எழுத்து.தங்களது தாய் மொழியில்லாத ஆங்கில மொழியில் பேச, எழுத அவர்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது. பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், சுற்றத்தார்களிடம் தாய்மொழியில் பேசியும், கேட்டும் வந்தவர்கள், ஆங்கில மொழியைப் புரிந்து கொள்ளவும், பேசவும் தடுமாறுகிறார்கள். “மழலையர் பள்ளிகளில் குறைந்த நேரமே மழலையர்கள் இருப்பதால், அது மொழியைக் கற்கப் போதுமானதாக இல்லை. எனவே, பெற்றோர்கள் மழலைகளிடம் ஆங்கிலத்தில் பேச வேண்டும். நண்பர்களும், உறவினர்களும் ஆங்கிலத்தில் உரையாட வேண்டும். குழந்தையை ஆங்கிலத்தில் பேச வீட்டில் சூழ்நிலையை உருவாக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அந்த மொழியில் நன்கு பேசவும் புரிந்து கொள்ளவும் முடியும்’ என்று மழலையர் பள்ளி ஆசிரியர்கள் அறிவுரை கூறுகிறார்கள்.
edit aug 15
மேலும், ஆங்கில மொழியைத் திருத்தமாக எழுதவும் மழலையர்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறார்கள். இது, ஆங்கில மொழி படிப்பே அறிவு என்று நம்புவதால் சொல்லப்படுவதாகும். ஆனால் எந்த மொழியிலும் அறிவு கிடையாது. மனித அறிவு மொழி வழியாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆங்கில மொழி அறுநூறு ஆண்டுகளில் வளர்ச்சி கண்டு அறுபது நாடுகளில் ஆட்சி மொழியாகவோ, இணைப்பு மொழியாகவே இருக்கிறது. 127 கோடிக்கு மேற்பட்ட மக்கள் வாழும் ஜனநாயக நாடான இந்தியாவில் அது இணைப்பு மொழி. ஆனால், உண்மையான ஆட்சி மொழி அதுதான்.

ஏனெனில், உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புகள், பல்கலைக்கழகங்களில் படிப்பு, ஆராய்ச்சி மொழியாக ஆங்கிலமே இருந்து வருகிறது. இந்தியாவிலும், உலகத்தின் பல நாடுகளுக்கும் உயர் பதவிகளுக்குச் செல்ல விரும்புகிறவர்கள், பண வசதி கொண்டவர்கள் படிக்கும் மொழியாக ஆங்கிலம் இருந்து வருகிறது.

சுதந்திரப் போராட்டக் காலத்தில் அடிமையின் சின்னங்களில் ஒன்றாகச் சொல்லப்பட்டு வந்த ஆங்கில மொழி, அறிவு பெறுவதற்கும், தன் சொந்த மேதமையை நிலைநாட்டுவதற்கும், பெரும் பொருளீட்டும் பதவிகள் பெறுவதற்கும், தொழில் செய்வதற்கும் அவசியம் என்ற நிலை ஏற்பட்டு இருக்கிறது. அதன் காரணமாக காஷ்மீரத்தில் இருந்து கன்னியாகுமரி வரை வாழும் எல்லா மக்களிடமும் ஆங்கிலம் படிக்க வேண்டும் என்ற பேரவா ஏற்பட்டிருக்கிறது.

இந்தோ – ஐரோப்பிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த எழுநூறு மொழிகளில் ஒன்றுதான் ஆங்கிலம். ஜெர்மன், பிரெஞ்சு சொற்களை அதிகமாகக் கொண்டது. லத்தீன் எழுத்துகளால் இடது பக்கத்தில் இருந்து வலது பக்கமாக எழுதப்படுகிறது. மெட்ரிகுலேஷன், கேந்திரிய பள்ளிக்கூடங்களில் ஆறு வயதில் சேர்கின்ற மாணவர்கள் இரண்டாவது மொழியாக ஹிந்தி படிக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள். அது பலருக்குத் தாய்மொழியாக இருக்கிறது. இந்தியர்களுக்கு அது ஆட்சி மொழி. தேவநாகரி எழுத்தால் ஹிந்தி எழுதப்படுகிறது.

கங்கைக் கரையில் புனிதமான வாராணசி நகரத்தில் பண்டிதர்கள் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கிய எழுத்துகள். எனவே, தேவநாகரி என்று பெயர் பெற்றது. அதன்மூலம் பிராமி. 2,200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அசோகர் கல்வெட்டு எழுத்துகள் பிராமி.

சம்ஸ்கிருதத்தில் இருந்து தோன்றிய வங்காளம், அஸ்ஸôமி, குஜராத்தி, மராத்தி, மைதிலி, பிகாரி, ராஜஸ்தானி உள்பட பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் தேவநாகரி எழுத்துகளால் எழுதப்படுகின்றன. அது இடது பக்கத்தில் இருந்து வலது பக்கமாகவே எழுதப்படுகிறது. இந்தியாவின் பழைய மொழியான சம்ஸ்கிருதம் தேவநாகரி எழுத்துகளில்தான் எழுதப்படுகிறது.

பெரிய நாடான இந்தியா பல மொழிகள், பல எழுத்து முறைகள் கொண்டது. ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சிக்கு வரும் வரையில் அது ஓர் ஆட்சியில் ஆளப்படவில்லை. எனவே, ஒரு சமயம், ஒரு மொழி, ஒரு எழுத்து முறை என்பது இல்லை. திராவிட மொழிகள் நான்கும் தனித்தனியான எழுத்துகள் கொண்டு இருந்தன.

தமிழ் மொழி 2,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இழையறாமல் பேச்சு மொழியாகவும், எழுத்து மொழியாகவும் இருந்து வருகிறது. தமிழின் இலக்கண நூலாகிய தொல்காப்பியம் எழுத்துகள் பற்றி ஓர் அதிகாரம் கொண்டு இருக்கிறது. தமிழ் இடது பக்கத்தில் இருந்து வலது பக்கமாக எழுதப்படும் மொழி. அது ஒலியையே எழுத்தாக எழுதுகிறது.தமிழ் எழுத்தான வட்டெழுத்தில் இருந்துதான் ஆறாம் நூற்றாண்டில் சம்ஸ்கிருத மொழியை எழுதும் எழுத்துகளைக் கண்டுபிடித்தார்கள். தமிழ் எழுத்துகளோடு ஜ, ஷ, ஸ, ஹ, க்ஷி – என்னும் ஐந்து எழுத்துகள் புதிதாகச் சேர்க்கப்பட்டன. கிரந்த எழுத்துகள் ஆறாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு தென் கிழக்காசிய நாடுகளுக்குப் பரவியது. எழுத்துகள் பரவுதலுக்கு ஹிந்து, பெüத்த சமயத்தினர் ஆதாரமாக இருந்தார்கள்.

உலகத்தில் சுமார் ஏழாயிரம் மொழிகள் இருக்கின்றன. எல்லா மொழிகளும் பேசப்படும் மொழிகளோ, எழுத்துகள் கொண்ட மொழிகளோ இல்லை. பல மொழிகள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பேச்சு மொழியாகவே இருக்கின்றன. சிறந்த காப்பியங்கள், கதைகள் கொண்டிருக்கின்றன.

ஒரு மொழி எழுதப்படவில்லை என்பதால் அது தாழ்ந்த மொழியென்றோ, வளமற்ற மொழி என்றோ சொல்ல முடியாது என்று மொழி பற்றி ஆராய்ந்தவர்கள் சொல்கிறார்கள். பேசும் மொழியும், எழுதும் எழுத்தும் மனித அறிவின் மேதமையால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. தன் வாழ்க்கைக்கும், சமூக முன்னேற்றத்துக்கும் பலவிதமான கருவிகளைக் கண்டுபிடித்த மனிதர்கள், பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னால் கண்டுபிடித்ததுதான் மொழி, எழுத்து. இரண்டும் மகத்தானது என்பதை அறிந்து கொண்டதும், அவை கடவுளின் கொடை, எல்லாம் வல்ல இறைவன் மனிதர்களின் மேம்பாட்டுக்காக வழங்கியது என்று அர்ப்பணித்து விட்டார்கள்.

உலகம் முழுவதிலும் நானூறு மொழிகள், இருபது வகையான எழுத்துகளால் எழுதப்படுகின்றன. எல்லா எழுத்து களும் மனிதர்களின் கண்டுபிடிப்புதான். பல எழுத்துகள் படிக்க ஆள் இல்லாமல் போய்விட்டன. ஆனால், அவை இல்லாமல் போகவில்லை. 4,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மெசபடோமியாவில் சுமேரியர்கள் அக்காட்டன் மொழியில், குன்னிஃபம் எழுத்துகளில் களிமண் பலகைகளில் எழுதியவற்றைப் படித்து பொருள் சொல்லி வந்திருக்கிறார்கள்.

எழுத்து என்பது கோடுகள். நிற்கும் கோடுகள், சாய்ந்த கோடுகள், வளைந்த கோடுகள், படுத்து இருக்கும் கோடு கள், புள்ளிகள் ஆகியவற்றால் ஒரு மொழிக்கான ஒலி, காதால் கேட்டு கையால் எழுதப்படுகிறது. சொல் ஒலியைப் பார்க்க முடியாது, கேட்கலாம். எழுத்தைப் பார்க்க முடிகிறது. எல்லா மொழிகளும் எல்லாவிதமான ஒலிகளும் கொண்டிருக்கவில்லை. சுற்றுச்சூழல், தத்துவம், கதையின் போக்கு, மனோநிலை, பொருள்களின் பயன்பாடு பற்றிய விளக்கம் ஆகியவற்றால் ஒலி எழுத்தாக உருவமைக்கப்படுகிறது.

மனிதர்கள் வாய் வழியாக 10,000 ஒலிகளை உருவாக்க முடியும் என்கிறார்கள். ஆங்கில மொழியில் 40 ஒலிகள் இருக்கின்றன என்று கண்டறிந்து சொல்கிறார்கள். இந்தியாவில் உருது ஒரு முக்கியமான மொழியாக இருக்கிறது. ஆனால், அது இந்தியாவில் எந்த மாநிலத்திலும் முதல் மொழி இல்லை. காஷ்மீர், தெலங்கானா, மத்தியப் பிரதேசம், உத்தரப் பிரதேசம் ஆகியவற்றில் இஸ்லாமியர்கள் உருது பேசிக் கொண்டும், எழுதிக் கொண்டும் இருக்கிறார்கள். பலர் இளம் வயதில் உருது படிக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள்.

உருது 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவில் உருவான மொழி. பாரசீகம், அரபு, ஹிந்துஸ்தானி ஆகியவற்றின் கலப்பால் ராணுவக் கூடாரங்களில் அக்பர் காலத்தில் பேசி வந்தார்கள். அதனை அரபு எழுத்துகளில் வலது பக்கத்தில் இருந்து இடது பக்கமாக எழுதுகிறார்கள். ஒரு நாடென்றால் ஒரு மொழி பேசும் நாடாக, ஒரே எழுத்து முறை கொண்ட நாடாக இருக்க வேண்டும். அப்படி இருப்பதுதான் பொது நன்மை என்பதற்கு அடிப்படையாக இருக்கும். ஆயிரம் மொழிகளும், இருபது வகையான எழுத்துகளையும் கொண்டிருக்கும் நாடு முன்னேற்றம் அடைய முடியாது.

எல்லோரும் கல்வி பெற வேண்டுமானால் – பெரும்பான்மை மக்கள் பேசும் மொழிக்கும், எழுதும் எழுத்து முறைக்கும் மாறி வந்து விடுங்கள். அதுதான் தேசிய மைய நீரோட்டத்தில் கலந்து முன்னேற்றம் அடைய சரியான வழி என்று சொல்லி ஒற்றை மொழி, ஓரெழுத்து நாட்டை உருவாக்க பெரும் முயற்சிகள் செய்யப்பட்டு வருகின்றன.இதுதான் ஜனநாயக நாடுகளின் பிரச்னை. பெரும்பான்மையான மக்களிடம் மொழி வெறியைத் தூண்டி அவர்களின் வாக்குகளைப் பெற்று ஆட்சி அதிகாரம் பெற கட்சிகள் பாடுபடுகின்றன. அது இந்தியாவில் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பாகிஸ்தானில் நடந்தது.

அதனால், வங்கதேசம் என்று புதிய தேசம் உருவானது. இலங்கையில் நடைபெற்றது. பெரும் உள்நாட்டுப் போர் ஏற்பட்டது. இந்தப் பிரச்னையைத் தீர்க்க ஆங்கிலத்தோடு பிரெஞ்சு மொழியையும் கனடாவில் ஆட்சி மொழி ஆக்கினார்கள்.இந்திய மழலையர்கள் ஏன் அரபு, தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் என்று தனித்தனியான எழுத்துகளைக் கற்க வேண்டும் என்று கேட்கப்படுகிறது. 58 மொழிகள் ஆரம்பப் பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்படுவதாக ஒரு கணக்குச் சொல்கிறது. எல்லாம் வீண். ஒரு மொழி, ஓர் எழுத்து மூலம் மனிதன் எல்லாவற்றையும் பெறவும், கொடுக்கவும் முடியும் என்கிறார்கள்.

ஆனால், ஒன்றுபோல் இருக்கும் மனிதன் ஒன்றில்லை. அவன் சிந்தனை, செயல்பாடு, தத்துவம், வாழ்க்கை முறைகள் என்பன எல்லாம் வித்தியாசத்தில்தான் பூரணத்துவம் அடைகின்றன. அதன் வெளிப்பாடுதான் பல்வேறு மொழிகள்; பல்வேறு எழுத்துகள். மனிதன் இல்லாமல் போன பிறகுகூட அவன் மலைகளிலும், கற்களிலும், செப்புத் தகடுகளிலும், கணினிகளிலும் எழுதிய எழுத்துகள் இருக்கும். எழுத்து என்பது கோடுகளோ, வடிவமோ இல்லை. அவனது ஆத்மா, ஞானம், அறிவு.

சா. கந்தசாமி