பதஞ்சலி தயாரிப்பின் மூலம் வரும் லாபத்தில் ஒரு பங்கு உள்ளூர் ஜனங்களுக்கு கொடுத்தே ஆகோணும்! – AanthaiReporter.Com

பதஞ்சலி தயாரிப்பின் மூலம் வரும் லாபத்தில் ஒரு பங்கு உள்ளூர் ஜனங்களுக்கு கொடுத்தே ஆகோணும்!

பதஞ்சலி நிறுவனத்தின் நிறுவனரான யோகா குரு பாபா ராம்தேவ் தாங்கள் ஈட்டும் லாபத்தை உள்ளூர் விவசாயிகளாலும், சமூகங்களிடமிருந்தும் இலாபங்களை ஒரு சதவீதமாக பகிர்ந்து கொள்வேண்டும் என உத்தரகாண்ட் உயர்நீதி மன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. அதுமட்டுமின்றி இந்த திட்டத்திற்கான இயக்குநரை உயர்நீதி மன்றம் நியமித்துள்ளது.

இமயமலை பகுதிகளில் உள்ள மூலிகைகளை உத்தரகாண்ட் பழங்குடி மக்கள் பல காலமாக பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இவர்களின் மூலிகை அறிவை தனது ‘ஆயுர்வேத’ மற்றும் ‘மூலிகை’ கலந்த பொருட்களைத் தயாரிக்க பயன்படுத்தி வருகிறது ராம்தேவின் திவ்யா பார்மஸி என்ற நிறுவனம். பல்லுயிர் சட்டத்தின் மூலம், உத்தரகாண்ட் மாநில பல்லுயிர் ஆணையம், ராம்தேவ் நிறுவனத்தின் 2014-15 ஆண்டின் லாபமான ரூ. 421 கோடி ரூபாயிலிருந்து, ரூ. 2 கோடியே நான்கு இலட்சம் ரூபாயை விவசாயிகளுக்கு பகிர்ந்தளிக்கும் படி கேட்டது. இதை தர மறுத்து நீதிமன்றம் சென்றது அந்நிறுவனம்.

பல்லுயிர் சட்டம் இந்திய நிறுவனங்களுக்கு பொருந்தாது என்றும் சொன்னதோடு, தனது லாபத்தில் பங்கு தருவது அரசியலமைப்பு விதி 14-ன் கீழ், சம உரிமைச் சட்டத்தை மீறுவதாகும் என ராம்தேவ் கம்பெனி வாதாடியது. அதோடு மாநில ஆணையம் காரணம் இல்லாமல் விதிகளைப் போடுவதாக வும் இது வாழ்வதற்கான மற்றும் தொழில் செய்வதற்கான அடிப்படை உரிமையை பறிப்பது எனவும் வாதாடியது.

இதை எதிர்த்து, பாபா ராம்தேவ் போட்ட மனுவை தள்ளுபடி செய்த உத்தரகாண்ட் உயர்நீதிமன்றம், பல்லுயிர் பெருக்கச் சட்டத்தின்படி, லாபத்தின் ஒரு பகுதியை விவசாயிகளுக்கு வழங்குமாறு உத்தரவிட பல்லுயிர் பெருக்க வாரியத்திற்கு உரிமை உள்ளது என்று அறிவுறுத்தியுள்ளது.

மேலும், அந்தத் தீர்ப்பில் “நிலப்பரப்பு எதுவாயினும் உயிரியல் வளங்கள் அனைத்தும் நிச்சயம் நாட்டுக்கு சொந்தமானது. ஆனால், இந்த சொத்து மூத்த குடிகளுக்கும் உள்ளூர் மக்களுக்கும் சொந்தமானது. ஏனெனில் காலம் காலமாக அவர்கள்தான் அதை பாதுகாத்து வருகிறார்கள். உத்தரகாண்ட் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த உள்ளூர் மக்களும் பழங்குடிகளும் இமாலயப் பகுதிகளில் வசிக்கிறார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பழங்குடிகள். பாரம்பரியமாக உயிரியல் வளங்களை (மூலிகை உள்ளிடவற்றை) சேகரித்து வருகிறார்கள். காலம்காலமாக இவற்றைப் பற்றிய அறிவு இவர்களுக்கு கடத்தப்பட்டு வருகிறது.

எப்போது அதை பறிக்க வேண்டும், எந்த காலத்தில் பறிக்க வேண்டும், அதன் தன்மை என்ன, மனம் என்ன, தனிப்பட்ட குணம் என்ன, நிறம் என்ன… என அனைத்து தகவல்களையும் அவர்கள் அறிந்து வைத்திருக்கின்றனர். இந்த அறிவு அவர்களுடைய அறிவுசார் சொத்துடமையாக கொள்ளப்படாவிட்டாலும் கூட சொத்துரிமையாக கருத தகுதி உடையதே” என நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.